„Codzienność staje się łatwiejsza – dlaczego asystent osobisty jest tak ważny?”

Cześć, nazywam się Daniel i jestem osobą z niepełnosprawnością. Od pewnego czasu korzystam z pomocy asystenta osobistego w ramach programu „Asystent osobisty osoby z niepełnosprawnością – edycja 2025”. To wsparcie pomaga mi w codzienności, nadaje pewność siebie umożliwiając aktywne uczestniczenie w tym, co sprawia mi radość.

Asystent towarzyszy mi w wielu sytuacjach, które wcześniej były dla mnie dużym wyzwaniem. Pomaga mi w robieniu zakupów, wnoszeniu cięższych rzeczy do domu, a także w dojazdach – czy to na rehabilitację, czy wizyty lekarskie. Dzięki jego obecności nie muszę martwić się o organizację transportu ani o to, kto udzieli mi wsparcia w razie trudności. Pomaga mi także w miejscu zamieszkania, w codziennych obowiązkach, które ułatwiają życie, oraz w przestrzeni publicznej – przy przenoszeniu posiłków, wchodzeniu po schodach czy pokonywaniu nierówności terenu.

Jednym z momentów, które szczególnie zapadły mi w pamięć, był wyjazd na Ronaldinho Show na Stadionie Śląskim. Samodzielny udział w takim wydarzeniu byłby dla mnie nierealny, ale dzięki pomocy asystenta mogłem tam być – poczuć atmosferę stadionu i zobaczyć swojego sportowego idola na żywo. Podobnie było podczas festiwali czy meczów piłkarskich – z jego wsparciem mogę uczestniczyć w wydarzeniach, które dają mi ogromną radość i poczucie przynależności do wspólnoty.

Pomoc asystenta to nie tylko wsparcie praktyczne. To również obecność i towarzystwo, które budują poczucie bezpieczeństwa i dają spokój. Wspólne spacery, podróże czy rozmowy sprawiają, że codzienność staje się łatwiejsza i bogatsza w doświadczenia. Co ważne, asystent nie wyręcza mnie – on wspiera. Dzięki temu mogę zachować samodzielność i sam podejmować decyzje, mając przy tym pewność, że w razie potrzeby nie jestem sam.

Ogromnym atutem jest także to, że łączy nas wspólna pasja. Rozmawiamy o tym, co nas interesuje, dzielimy się pomysłami i wzajemnie motywujemy. Dzięki temu współpraca staje się czymś więcej niż obowiązkiem – zamienia się w relację opartą na zaufaniu, zrozumieniu i wspólnych przeżyciach.

Dziś mogę śmiało powiedzieć, że dzięki asystentowi czuję się bardziej aktywny, zaangażowany i spełniony. Mam więcej energii, chętniej wychodzę z domu i korzystam z możliwości, które wcześniej wydawały się poza moim zasięgiem. Każdy dzień z takim wsparciem to nowa szansa – na rozwój, na spotkania z ludźmi, na bycie częścią życia społecznego. Program asystencji osobistej to, moim zdaniem, ogromna wartość dla osób z niepełnosprawnościami.