Turystyka wytchnieniowa – wypoczynek, który obejmuje nie tylko dzieci z niepełnosprawnościami, ale także ich rodziców czyi opiekunów – to obszar dopiero zauważony przez turystykę.
Dzięki inicjatywom pozarządowym ofert skierowanych do tej grupy pojawia się coraz więcej, problem wymaga jednak rozwiązań systemowych.
Wiosna to czas dopinania szczegółów wymarzonych, letnich urlopów. Dostosowujemy wyjazd pod swoje preferencje, kierując się celem podróży, ceną, możliwością skorzystania z animacji dla dzieci czy liczbą gwiazdek hotelu. Zupełnie inaczej wygląda rzeczywistość rodziców dzieci z niepełnosprawnościami.
Rodzice na „cały etat”
Są zatrudnieni przez życie w pracy, z której nigdy nie wychodzą, bez prawa do urlopu i bez perspektywy na zmianę warunków zatrudnienia. Czy narzekają na swojego „pracodawcę”? Nie, bo kochają go z całego serca. Choć dopada ich wypalenie zawodowe, ciągły stres i zmęczenie, które odbijają się na ich zdrowiu, nie składają zażaleń i nie mają możliwości pójścia na zwolnienie lekarskie. W gonitwie za zdrowiem i jak największą sprawnością swojego dziecka zapominają o tak podstawowej sprawie, jaką jest własny odpoczynek i wytchnienie. Wytchnienie, które pozwala im nabrać sił do dalszej opieki.