Do 31 maja 2026 roku Sala Renesansowa lubelskiego MDK nr 2 (ul. Bernardyńska 14a) gości wystawę „Widzę, czuję, marzę”. Ekspozycja prezentuje prace plastyczne uczniów ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 1 w Lublinie, stworzone pod okiem Magdaleny Olszewskiej. To niezwykły pokaz dziecięcej wrażliwości, który przypomina, że w sztuce najważniejszy jest czysty głos emocji.
Zabytkowe wnętrze o charakterystycznym, łukowym sklepieniu kolebkowym stworzyło intymny, niemal sakralny kontekst dla prezentowanych prac. Ciepłe światło lamp wydobywa z zakamarków sali rzędy precyzyjnie oprawionych grafik, które intrygująco kontrastują z historyczną architekturą. Ta przestrzeń nie przytłacza dzieł młodych twórców – przeciwnie, działa jak rezonator wzmacniający ich przekaz. Podglądając wystawę z perspektywy korytarza, ma się wrażenie wchodzenia do tajemniczego ogrodu, w którym główną rolę odgrywa kolor i światło.
Fiolety, faktury i zmysły: ucieczka od banału
Młodzi artyści z SOSW nr 1 w Lublinie konsekwentnie rezygnują z dosłowności na rzecz bogatej symboliki i eksperymentów formalnych. Przestrzeń zdominowała niezwykle przemyślana paleta barwna, nasycona głębokimi fioletami, różem, przełamana słoneczną żółcią i kontrastową zielenią, co buduje oniryczny, wręcz baśniowy nastrój.
To, co najmocniej intryguje w prezentowanych pracach, to ich wielowymiarowość. Autorzy sprawnie żonglują technikami, całkowicie uciekając od płaskiego rysunku. Klasyczne motywy fauny, takie jak subtelne papużki nierozłączki czy monumentalne motyle, zyskują drugie życie dzięki warstwowym kolażom i autorskim wycinankom. Prawdziwym manifestem kreatywności są jednak sensoryczne obrazy przedstawiające łubiny, gdzie do budowy formy użyto patyczków, mchu, puszystej waty oraz ziaren tworzących wypukłą strukturę kwiatów. Całość dopełniają kompozycje o charakterze surrealistycznym, na czele z tajemniczym portretem kobiety, której twarz zasłania gęsty wianek z ciemnych kwiatów.
Więcej niż estetyka – manifest obecności
Wystawa „Widzę, czuję, marzę” wymyka się prostym ocenom estetycznym. To przede wszystkim poruszający manifest obecności i ekspresji osób, które na co dzień komunikują się ze światem w niestandardowy sposób. Sztuka w wydaniu uczniów ośrodka staje się narzędziem dialogu społecznego. Ogromna w tym zasługa nauczycielki, pani Magdaleny Olszewskiej, która jako mentor nie narzuciła uczniom sztywnych ram akademickich, lecz dała im wolność w doborze środków wyrazu. Dzięki temu wystawa tętni autentycznością.
Lekcja wrażliwości
„Widzę, czuję, marzę” to wydarzenie, które oczyszcza z rutyny, zmusza do zatrzymania i uczy empatii poprzez czysty zachwyt. Młodzieżowy Dom Kultury nr 2 po raz kolejny pokazał, że potrafi tworzyć przestrzeń dla projektów ważnych, inkluzywnych i stojących na najwyższym poziomie artystycznym.
Ekspozycja pozostanie otwarta do końca miesiąca, a szczegółowe informacje o godzinach wstępu oraz deklarację dostępności można znaleźć na stronie internetowej Młodzieżowego Domu Kultury nr 2 w Lublinie.
Galeria zdjęć
Tekst i foto: Agnieszka C. Gałązka
Materiał powstał w ramach projektu „Wzmacniamy aktywność”
realizowanego w okresie 01.01.2025 r. – 29.02.2028 r.
przez Lubelskie Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych – Sejmik Wojewódzki
Zadanie publiczne jest dofinansowane ze środków PFRON
UWAGA: Pobieranie, kopiowanie i jakiekolwiek inne wykorzystanie treści dostępnych w powyższym materiale wymaga pisemnej zgody LFOON – SW będącego właścicielem serwisu www.niepelnosprawnilublin.pl.