4 lutego 2026 r. o godz. 19.30 odbyło się wyjątkowe spotkanie online „Dzieciństwo w tempie SLOW”, zorganizowane przez Stowarzyszenie Wspierania Edukacji i Rodziny Sternik. Wydarzenie, w którym wzięło udział grono ekspertów i rodziców, stało się przestrzenią do refleksji nad tym, jak przez literaturę, sztukę i kontakt z naturą wspierać harmonijny rozwój dziecka w świecie zdominowanym przez pośpiech.
Spotkanie otworzyła Katarzyna Astrachancew, uderzając w bardzo czułą strunę współczesnego rodzicielstwa – problem nadmiaru. Żyjemy w czasach, w których wybór zajęć dodatkowych, zabawek i metod wychowawczych jest wręcz paraliżujący. Prelegentka podkreśliła, że największym wyzwaniem, ale i prezentem, jaki możemy dać dziecku, jest nasza umiejętność zwolnienia. To właśnie w ciszy i braku pośpiechu budują się najtrwalsze relacje.
Literatura jako bezpieczna przystań
Jako pierwsza głos zabrała Justyna Bednarek, autorka, która o słowie wie wszystko. Jej wystąpienie było hołdem dla wspólnego czytania, które nie jest tylko „nauką liter”, ale budowaniem więzi. Bednarek zaznaczyła, że dzieci to najbardziej czujni obserwatorzy – jeśli my nie będziemy czerpać frajdy z lektury, one też jej nie poczują. Literatura ma być przestrzenią, gdzie na kolanach rodzica można bezpiecznie oswoić lęk, smutek czy śmierć, bez konieczności sięgania po suche podręczniki o emocjach. Autorka wspominała też o „Święcie Wiosny” w środku zimy – celebracji nicnierobienia, która rozwija wyobraźnię bardziej niż najdroższy tablet.
Harmonia zamiast rygoru
Maria Piotrowska odczarowała podejście do edukacji artystycznej. Według niej, każde dziecko rodzi się muzykalne, a dom powinien stać się „centrum wszechświata”, w którym muzyka jest naturalnym językiem emocji. Zamiast stresujących egzaminów w szkołach muzycznych, prelegentka zaproponowała powrót do wspólnego śpiewu, tańca i prostych, często własnoręcznie robionych instrumentów. To podejście w duchu „slow” uczy wrażliwości i jedności, dając dziecku przestrzeń na autentyczną, spontaniczną reakcję, a nie techniczny perfekcjonizm.
Terapia bez recepty
Najbardziej „praktyczną” lekcję dał Tomasz Traczyk, nauczyciel ze Szkoły ŻAGLE. Jego teza była prosta: natura to najlepsza, darmowa sala do integracji sensorycznej. Wyjście do lasu to nie tylko korzyść dla dziecka, to reset dla układu nerwowego rodzica. Traczyk zachęcał, by dawać dzieciom narzędzia – lupy, patyki, a nawet noże pod opieką dorosłego – i pozwalać im na samodzielne budowanie baz czy pokonywanie błotnistych górek. Każda pora roku jest dobra na przygodę, o ile tylko zmienimy optykę z „spaceru” na „ekspedycję”.
Samodzielność. Inwestycja w przyszłość
Konferencję domknęło wystąpienie Karola Jurkowskiego, który przypomniał, że samodzielność to proces, a nie cel. Zaczyna się od tak prozaicznych rzeczy jak samodzielne mycie jabłka czy nauka pływania od pierwszych miesięcy życia. Rodzic w duchu slow to taki, który ma odwagę… nie wyręczać. Pozwalając dziecku na błędy (nawet na założenie butów odwrotnie), budujemy w nim poczucie sprawstwa, które zaprocentuje w dorosłości – przy pierwszej pracy czy ważnych życiowych decyzjach.
Podsumowanie
Wydarzenie „Dzieciństwo w tempie SLOW” nie było zbiorem sztywnych zakazów. Było inspirującą zachętą do tego, by w świecie pełnym hałasu postawić na jakość obecności. Bo to właśnie w tych niespiesznych, codziennych drobiazgach – wspólnej zabawie, spacerze bez celu i czytaniu pod kocem – kształtuje się fundament, na którym nasze dzieci będą budować swoje dorosłe życie.
Galeria zdjęć
Tekst i foto: Agnieszka C. Gałązka
Materiał powstał w ramach projektu „Wzmacniamy aktywność”
realizowanego w okresie 01.01.2025 r. – 29.02.2028 r.
przez Lubelskie Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych – Sejmik Wojewódzki
Zadanie publiczne jest dofinansowane ze środków PFRON
UWAGA: Pobieranie, kopiowanie i jakiekolwiek inne wykorzystanie treści dostępnych w powyższym materiale wymaga pisemnej zgody LFOON – SW będącego właścicielem serwisu www.niepelnosprawnilublin.pl.