Nazywam się Dominika i od niedawna mam przyjemność współpracować z Ewą jako jej asystentka i towarzyszka podróży. Choć minęły dopiero dwa miesiące naszej współpracy, zdążyłyśmy już wspólnie sporo przeżyć.
Na co dzień studiuję medycynę – jestem na piątym roku kierunku lekarskiego. Praca z osobą z niepełnosprawnością to dla mnie nie tylko okazja do pomocy, ale też coś w rodzaju „praktyk w terenie”. Dzięki Ewie mam szansę spojrzeć na codzienność z zupełnie innej strony – tej, której raczej nie pozna się z wykładów ani podręczników. Bo żeby dobrze leczyć, trzeba najpierw zrozumieć.
Ewa choruje na zespół Ushera – to rzadka, genetyczna choroba, prowadząca do postępującej utraty słuchu i wzroku. W jej przypadku oznacza to bardzo ograniczone pole widzenia (tzw. widzenie lunetowe), zaćmę pogarszającą ostrość widzenia, zwyrodnienie barwnikowe siatkówki i znaczną utratę słuchu, którą częściowo rekompensują implanty ślimakowe, które pozwalają na rozumienie mowy. Mimo to, Ewa jest bardzo aktywna i ciekawa świata. Ma imponującą listę odwiedzonych miejsc – w Polsce i za granicą – i zdecydowanie nie zamierza na tym poprzestać. Obecnie, ze względu na postęp choroby, podróże w pojedynkę nie są już możliwe, dlatego pojawiłam się ja – z plecakiem i gotowością do działania.