W dniu 29 marca 2011 r. w Sejmie RP miała odbyć się debata pomiędzy rządowymi resortami opiekującymi się rodziną z dzieckiem niepełnosprawnym a sektorem pozarządowym, od lat lobbującym na rzecz udziału państwa w budowaniu zintegrowanego systemu wsparcia.
Mimo licznego przybycia działaczy NGO, strona rządowa nie potraktowała „na serio” swego zadania. Widoczne było to szczególnie, gdy przedstawiciele ministerstw nie zechcieli pozostać na drugiej części spotkania, w której głos zabrali przedstawiciele NGO. Ostatecznie, również przybyli z całej Polski liderzy OPP, czuli się zawiedzeni brakiem rzeczowej wymiany informacji.
W imieniu ministerstwa Pracy i polityki Społecznej odczytano wykład posła Jarosława Dudy o dostępnych formach wsparcia: świadczeniach pieniężnych, udzielanym dofinansowaniu sprzętu i rehabilitacji. Nie wniosło to żadnych nowych informacji. Ważnym komentarzem do istniejącego stanu rzeczy były natomiast późniejsze słowa posła Marka Plury. Podkreślał on, że pomoc społeczna obecnie przyznawana rodzicom wychowującym niepełnosprawne dziecko, w formie świadczeń pielęgnacyjnych niezależnie od dochodu oraz dostępnych dofinansowań uzależnionych od dochodu, poniekąd wywołuje u nich niezaradność, wpędza w postawę roszczeniową. Zamiast świadczeń zastępczych potrzebne jest budowanie zaplecza terapeutycznego – dziennego dla dzieci, które pozwoli uniezależnić się rodzicowi, podjąć pracę, by mógł uczyć swe dziecko niezależności. Dodatkowo podkreślił, że jedyna jednostką instytucjonalna, która potrafi skutecznie zbudować zwarty system wsparcia rodziny jest samorząd gminny, powiatowy.
Sekretarz stanu MEN Krystyna Szumilas przedstawiła działania resortu na rzecz uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Na wstępie przyznała, iż MEN ma świadomość, że działania powinny mieć charakter zintegrowany, jednak na obecną chwilę bardzo trudno jest realizować współpracę międzyresortową. Ten sam wniosek, będący smutną odpowiedzią na podjęte w debacie pytanie przedstawiła przedstawicielka Minister Zdrowia. Pani Szumilas przedstawiła 6 rozporządzeń przyjętych przez Minister Oświaty:
- dostosowanie form pomocy psychopedagogicznej do potrzeb dziecka na terenie placówki oświatowej;