Dnia 15. XI. 2016 r. odbyły się w Lublinie przeprowadzone przez Fundację Pomocy Młodzieży i Dzieciom Niepełnosprawnym „Hej, Koniku!” wykłady i warsztaty dla osób chorujących psychicznie i profesjonalistów z zakresu psychiatrii, a także pokaz filmów dokumentalnych pt. „Siła” i „Rozproszenie”. Inicjatorem tego przedsięwzięcia był Instytut Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej – organizator kampanii „Nie tracę siebie w schizofrenii”.
Przybyłe do budynku Software Camp. przy ul. Zana 11 A osoby niepełnosprawne oraz Ich opiekunowie i terapeuci mieli okazję wysłuchać wykładów wybitnego specjalisty w dziedzinie psychiatrii prof. Andrzeja Czernikiewicza oraz przedstawicielki Fundacji „Hej, Koniku!” P. Magdaleny Bojarskiej. Pierwszy z wykładów poświęcony był istocie, genezie oraz innym informacjom istotnym dla rozumienia schizofrenii. Fenomen tej choroby naświetlono z perspektywy genetyki, biochemii i psychiatrii. Wskazano zatem na rolę genetycznie uwarunkowanych czynników ryzyka zapadnięcia na tę chorobę. Wyjaśniono, jakie znaczenie może mieć dla przebiegu choroby psychicznej nadmiar dopaminy, a jaką jej deficyt. Przede wszystkim jednak rozprawiono się z upowszechnionymi w odniesieniu do rozumienia tej choroby mitami. Na zakończenie swojego interesującego wykładu prof. Andrzej Czernikiewicz odpowiadał na zadawane Mu z sali pytania.
Tematem wygłoszonego przez P. Magdalenę Bojarską wykładu była geneza, zastosowania i możliwości realizacji idei zatrudnienia wspomaganego. Idea ta pojawiła się najpierw – w początku lat 80-ych ubiegłego wieku – na gruncie północnoamerykańskiej filozofii dowodzącej, że osoby niepełnosprawne powinny być zatrudniane na wolnym rynku pracy. Podstawą jej wysunięcia były zarówno krytyka zakładów pracy chronionej jako eliminujących szansę rozwoju zawodowego gett osób niepełnosprawnych, jak i fakt niskiego wówczas wskaźnika zatrudnienia tych osób.
Zatrudnienie wspomagane realizowane jest w różnych krajach na gruncie odmiennych modeli:
- jako element ogólnej polityki zatrudnienia, a zatem poprzez urzędy pracy;
- poprzez organizacje osób niepełnosprawnych, ich rodziców lub ngo;
- za pośrednictwem specjalnych regionalnych lub krajowych organizacji parasolowych (np.w Polsce).