21 marca 2026 roku o godzinie 12:00, mury Filii nr 2 Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie przy ul. Peowiaków 12 wypełniły się wiosennymi barwami. Wernisaż wystawy prac ceramicznych Teresy Pietrygi „Gdy dłonie mówią więcej niż słowa” stał się manifestem pasji pielęgnowanej w ramach Warsztatów Terapii Zajęciowej przy Lubelskim Towarzystwie Dobroczynności
Kto pokona wszystkie fale
Kto na szyi ma medale
Kto do wody robi skoki
Kto nurkuje jak ta foka
Kto pracuje jak mróweczka
Kto najpiękniej się uśmiecha
Kto się stroi jak laleczka
Jasna sprawa – to Tereska
(pisownia oryginalna)
Tym rymowanym portretem, nakreślonym przez przyjaciół, można streścić całą atmosferę tego południa. Bo choć okazja była wystawna, a w dłoniach gości i autorki pyszniły się bukiety słoneczników i tulipanów, to sercem wydarzenia była właśnie ona – „Tereska”. Kobieta, której pracowitość mróweczki widać w każdym najmniejszym odcisku palca na szkliwionej glinie.
Jak czule zauważa jej instruktorka, Bożena Sadowska:
„Tereska to promyczek jasności. Jest niezwykle twórcza. Jak zamierzy coś zrobić, to po prostu to zrobi”.
Ceramiczne opowieści
Wystawa nie była jedynie prezentacją przedmiotów; była zaproszeniem do intymnego świata, w którym słowa ustępują miejsca dotykowi. Na stołach przykrytych leśną zielenią tkanin „rozgościły się” ceramiczne opowieści. Widzieliśmy tam dzwonki, które zdawały się dzwonić kolorami, i pękate ptaki czujnie strzegące swoich gniazd. Każdy talerzyk w kształcie liścia, z misternie poprowadzonymi żyłkami, oraz każda filiżanka w radosne kropki niosły w sobie ładunek niesłychanej staranności. To sztuka, która nie boi się koloru – od słonecznej żółci po głęboką czerwień – i która w swojej formie jest tak szczera, jak uśmiech jej autorki.
Spotkanie talentu i wsparcia
Ten artystyczny rozkwit nie wydarzył się w próżni. Był efektem spotkania talentu Teresy Pietrygi z czujnym okiem instruktorek: Bożeny Sadowskiej oraz Adriany Michalewskiej. To one, z cierpliwością i profesjonalizmem, przeprowadziły artystkę przez trudny proces oswajania materii. Pani Adriana opisuje tę więź niezwykle trafnie:
„Teresa jest jak membrana, która odbija wszystkie, nawet najmniejsze sygnały z otoczenia. Gdy tworzy, inspiruje ją to, co zobaczy, to co jej się podoba. Praca z nią to niesamowita przygoda”.
Jednak sukces Pani Teresy ma swoje głębokie korzenie w domu. Jak przypomniała Bożena Sadowska:
„Tereska wszystko, co tu widzimy, zawdzięcza swojej rodzinie, która ją ukształtowała. My wzięliśmy to, co już było i pracowaliśmy dalej”.
To właśnie w tym trójkącie – kochającej rodziny, wspierających mentorek i niezłomnej woli samej artystki – narodziło się piękno, które zostaje z nami na dłużej niż zapach wręczanych tego dnia kwiatów.
Przełamywanie barier
W sobotę przy Peowiaków 12 glina stała się mostem.
„Nie zawsze Teresa może wyrazić się tak, by być do końca zrozumianą, więc tworzą ręce. Ręce tworzą słowa i ręce tworzą pracę”
– te słowa Bożeny Sadowskiej wybrzmiewały między regałami biblioteki, przypominając, że takie wystawy są bezcenne, by przełamywać stereotypy dotyczące osób z niepełnosprawnością intelektualną. Bo gdy przemawia serce, a dłonie nadają mu formę, wszelkie ograniczenia przestają istnieć, ustępując miejsca czystemu podziwowi.
Lekcja godności
Gdy wybrzmiały ostatnie gratulacje, a emocje wernisażowe zaczęły powoli osiadać jak pył na ceramicznych szkliwach, pozostało jasne, że to wydarzenie zmieniło coś w każdym z obecnych. To nie była tylko lekcja estetyki, ale przede wszystkim lekcja godności i nieskończonych możliwości ludzkiego ducha. Każdy, kto opuszczał progi biblioteki, zabrał ze sobą cząstkę tej „jasności”, o której mówiły instruktorki. Artystka, otoczona bliskimi i swoimi pracami, przypomniała, że twórczość to najpiękniejsza forma wolności – taka, która nie potrzebuje skomplikowanych definicji, bo jej siła drzemie w szczerości i cieple, jakie potrafi ofiarować drugiemu człowiekowi.
Wystawa pozostanie dostępna dla zwiedzających w murach biblioteki przez najbliższy miesiąc, zapraszając każdego do osobistego spotkania z tym niezwykłym, ceramicznym światem.
Galeria zdjęć
Tekst i foto: Agnieszka C. Gałązka
Materiał powstał w ramach projektu „Wzmacniamy aktywność”
realizowanego w okresie 01.01.2025 r. – 29.02.2028 r.
przez Lubelskie Forum Organizacji Osób Niepełnosprawnych – Sejmik Wojewódzki
Zadanie publiczne jest dofinansowane ze środków PFRON
UWAGA: Pobieranie, kopiowanie i jakiekolwiek inne wykorzystanie treści dostępnych w powyższym materiale wymaga pisemnej zgody LFOON – SW będącego właścicielem serwisu www.niepelnosprawnilublin.pl.