Minął rok od I Kongresu Zdrowia Psychicznego. Postulaty wprowadzenia w życie Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego, zabezpieczenia praw osób chorujących psychicznie do godnej opieki stawiane są ze wzrastającą determinacją, ale i Nadzieją. Jej źródłem jest – obok konsolidacji środowisk pacjentów, Ich bliskich i profesjonalistów – wprowadzenie Pilotażu NPOZP.
Niech otwarcie dróg do realizacji tego Programu przyniesie też zmianę naszego postrzegania osób chorujących i Ich roli w społeczeństwie. Niech dostrzeżenie w osobach zmagających się z kryzysem wartościowych uczestników życia społecznego przywróci Im należny szacunek, zaś dla całego społeczeństwa będzie źródłem ubogacenia w twórcze potencjały. Wszak głoszone na tegorocznym, ogólnokrajowym Marszu Żółtej Wstążki hasła: „GODNA OPIEKA – GODNA CZŁOWIEKA!”, „JESTEM SOBĄ – NIE CHOROBĄ!”, „GODNOŚĆ DLA KAŻDEGO!” to nic innego, jak postulat uczynienia naszego społeczeństwa bardziej sprawiedliwym, solidarnym i otwartym.
W realizacji tego postulatu każdy z nas powinien dostrzec przestrzeń dla własnych gestów i działań, mających na względzie włączenie aspiracji osób chorujących do godnego życia w spójną wizję dobra wspólnego. Oczekiwania pacjentów psychiatrycznych na wprowadzenie modelu leczenia odpowiadającego nowoczesnym standardom kierowane są pod adresem instytucji i urzędów odpowiedzialnych za formułowanie programów życia i rozwoju naszych społeczności. Pracownicy środków masowego przekazu, jakkolwiek Ich otwarcie na problematykę ochrony zdrowia psychicznego już dziś owocuje delegitymizacją nieuzasadnionych stereotypów, mogą wiele uczynić dla rzetelnego naświetlenia rzeczywistych problemów osób zmagających się z kryzysem psychicznym. Przezwyciężenie postaw i zachowań dyskryminacyjnych i stygmatyzujących zależy wreszcie od każdego z nas!